*Valentine’s Night*

*Valentine’s Night*

by Saurav Patra 
I stood on the rock, burdened with the desire to see her,

In the midst of a quiet splendiferous expanse –

which was like a nipper – serene and silent.
Hours united I awaited for my messengers,

my mighty messengers to arrive and account.

Ah, here came the first one:
The East wind came emphatically.

The trees and beasts bowed down in reverence.
“Did you feel her, wind from the East?

Did your breath sense her presence?”
“No, my lord, I am afraid I didn’t.

My wind went everywhere, but I am sad

I fill the whole earth and can’t find your love.”
As the wind addressed, 

Came the lustrous aura with his fulgent furnace.
“You don’t look prosperous. Did you find her, O Sun?”
“Your grace, my beam struck everything – both life and lifeless,

and yet, your grace, my luminance failed.”
As the Sun addressed, came the southern waves;

soothing my pes with its blue water.
“Where is she, O mighty ocean?

Did your waves encounter my queen?”
“Though I fill the earth, your grace,

My waves have failed to bring you your love.”
I abided on the rock, in sadness and grief –

the wistful wind went back, the sad ocean disappeared

And the bright star passed away in silence.
In much forbearance came darkness

It blanketed me in its lightlessness

“Master, O master, why are you sad?
“Who are you? I asked”
“I am darkness, in whom you are now.

I am the light which the wise can only see”
“I am burdened, O darkness, my queen-

My love, I need her, I have lost her”
“O my lord, the east wind came and I stood silent,

The waters washed your feet but couldn’t sense your heart,

The sun shone everywhere and yet failed.
What causes pain in the heart is within the heart, your grace.

She is in your heart. She is wailing in pain because you don’t love her.

You visit everywhere and not your heart – your queen’s dwelling.”
“Darkness, O darkness. I should be a fool,

You have opened my eyes. In you have I found my love.

There she is, in my heart – waiting for me to come –

In her ravishing garment she awaits for me.

Let me go to her and make love.”

​பிரியத்தின் பிரிவு

பிரியத்தின் பிரிவு
மலையின் தலைவனை

தேடிச் சென்றேன்-

மங்கைக்கு மாலையிட….
தேவனுக்கும் தெரிந்திருக்கும்

என் தேவையை-

பாதியில் நின்றேன் 

பாதையில்….
தேவனை பார்க்கும் முன்

என் தேதையைப்

பார்த்துவிட்டேன்….
இறைவனின் சிறையில்

பிடிப்பட்டோமே

என்று நினைத்தேன்..

இல்லை

அவள் என் இதயத்தில் 

சிறை படுவதற்காக….
விரதமிருந்த என் 

கண்களுக்கு 

விருந்து படைத்தது உன்

விழிகள்….
கரையும் நொடியில்

காணாமல் போனேன்-

அக்கரைக்கும் இக்கரைக்கும்

தேடி அலைந்த உன் 

கண்களின் தாகத்திற்கு

தண்ணீராய் தந்தேன் என்

அழகு காதலை….
நிலவை அருகில்

பார்க்க வேண்டும் என

நினைத்தேன்-

இல்லை

அது தூரத்தில் 

இருந்தால் தான் அழகு

என்று உன்னை

பார்க்கும் நொடியில்

மறந்தேன்…..
இருகாதலும் உரையாடி 

கொண்டுதான் இருக்கிறது

வார்த்தைகள் இல்லாமல்….
நேர்மையான நேரமும்

நெருங்கிய காதலும்

நண்பர்களாகிவிட்டது போல!

தீடிரென நின்றது

அந்நேரத்தில்…..
அந்நேரத்தில்

இரு இதயம் மட்டும்

துடித்துக்கொண்டிருந்தது

காதலின் தூண்டிலில்…..
நண்பர்களின் கைகள்

செல்ல இழுக்கிறது

அவளின் கண்கள்

என்னை 

செல்ல மறுக்கிறது……
ஒருவழியாக

ஒன்றாகிவிட்டோம்

இருவழியாக

திரிந்து விட்டோம்…….
இடையில்

இணைந்தோம்

இறைவனடியில்

பிரிந்தோம்……..
                             

                       — இர. கி. பிரகலாத்.

                              

             (கலைக் கல்லூரி மாணவன்)

                                சென்னை.

My longing 

​My longing for you is ever there. Its not always on the fore front or is lost behind the chaos that is my mind. Sometimes its as obvious as metal screeching away at metal and sometimes as delicate as a feather falling gently upon a silken sheet. But its always there, that feeling of want, that longing, that thirst, that craving ; every waking second.